RSS  

باران که می بارد تو  می آیی       

                              باران گل باران نیلوفر

باران  مهر ‌ ٬ ماه  و  آینه                          

                              باران شعر و شبنم و شبدر

باران که مبارد تو در راهی                   

                              از دشت شب تا باغ بیداری

از عطر عشق وآشتی لبریز                   

                              با ابر و آب و آسمان جاری

غم میگریزد غصه می سوزد                 

                             شب می گدازد سایه می میرد

تا عطر آهنگ تو می رقصد                     

                              تا شعر  باران  تو  می رفت 

از لحظه های تشنه بیدار                         

                              تا  روز  های  با  تو  بارانی

غم می گشد ما رو تو می بینی                 

                              دل می کشد مارا تو میدانی

باران که می بارد تو  می آیی            

                              باران گل باران نیلوفر

باران  مهر  ‌٬ ماه  و  آینه                          

                             باران شعر و شبنم و شبدر

باران که مبارد تو در راهی                   

                             از دشت شب تا باغ بیداری

از عطر عشق وآشتی لبریز                   

                              با ابر و آب و آسمان جاری

از لحظه های تشنه بیدار                         

                              تا روز  های  با  تو  بارانی

غم می گشد ما رو تو می بینی                 

                              دل می کشد مارا تو می دانی

                                                                                                            دل می کشد ما را تو می دانی

                             دل می کشد ما را تو می دانی

باران که می بارد با صدای احسان خاجه امیری

از طرف:جمعی از طرفداران

تقدیم به:

          همه ی کسانی که به کلبه درویشانه خود سری زدن

فصل  بارونی بیشه رنگ چشمات همیشه

                                        حس تازه بودن تو بی نگاه تو نمیشه

اگر دیروز اگر فردا٬اگر با هم اگر تنها

                                         با تو ام خود خود تو اگر حتی تو رویا

نه می افتم به پای تو نه می میری برای من

                                         همیشه رد پات پیداست کنار رد پای من

کاش دوباره بودن من رنگ بودن تو باشد

                                          که در بسته قلبم باز با دستای تو واشه

تو مثل شبهای مهتابی و بارونی

                                         وقتی که نباشی دل گیرم و می دونی

حرف های دلم و با اشک تو می گفتم

                                          بارون که می باره باز یاد تو می افتم

از غم من و غم تو ٬تب من و تب تو

                                                    همه بی خبراند

از دل من و دل تو٬شب من و شب تو

                                                   همه بی خبراند

فصل  بارونی بیشه رنگ چشمات همیشه

                                         حس تازه بودن تو بی نگاه تو نمیشه

اگر دیروز اگر فردا٬اگر با هم اگر تنها

                                          با تو ام خود خود تو اگر حتی تو رویا

فصل بارانی با صدای احسان خاجه امیری

از طرف:جمعی از طرفداران

تقدیم به:

          همه ی کسانی که به کلبه درویشانه خود سری زدن

دورم از تو٬اما با تو٬لحظه هارو زنده هستم

بازم از تو٬پُرم از تو٬واسه تو رویای خستم

خوبه دیروز٬با تو هر روز٬از تو با خدا می خونم

تو خیالت٬تو حالت٬باز توی کما می مونم

دورم از تو٬اما با تو٬لحظه هارو زنده هستم

بازم از تو٬پُرم از تو٬واسه تو رویای خستم

خوبه دیروز٬با تو هر روز٬از تو با خدا می خونم

تو خیالت٬تو حالت٬باز توی کما می مونم

تا وقتی کنارمی میدونم٬تا وقتی بهارمی میتونم

دیگه طاقت دوری تو ندارم٬ دیگه نمیتونم

    نمی تونم نمی تونم٬....

غربت لحظه خسته راه خسته ها مُو بسته

کمر گیتار عشقم٬زیر بار غم شکسته

شب یلدام ساکتو سرد٬حسرت شب خالی از درد

تا که دیق نکرده دنیا ٬ تو رو جون لحظه برگرد

شب یلدام ساکتو سرد٬حسرت شب خالی از درد

تا که دیق نکرده دنیا ٬ تو رو جون لحظه برگرد٬

برگرد برگرد برگرد٬....

تا وقتی کنارمی میدونم٬تا وقتی بهارمی میتونم

دیگه طاقت دوری تو ندارم٬ دیگه نمی تونم.

« رضا صادقی»

ممنونم.....

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی

میدونم٬خوب میدونی تو تار و پود و ریشمی

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده من

چرا من نگذرم از یک پوست و خون به اسم تن

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمیدونم چی بگم تا باورت شه جونمی

تو این کاووس تلخ رویای مهربونمی

میدونی با تو٬پُرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو٬لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو ٬این خدا بوده که تونسته گل عشق رو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو٬تو لحظه هام حادثه سازو قصه ساز

به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم

نمیدونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازیها مو طاقت میکنی

هر چه قدر بد میشم اما تو نجابت میکنی

هر کجای دنیا باشی با منی و در منی

نگرانه حال و روزم بدتر از خود منی

میدونی با تو٬پُرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو٬لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو ٬این خدا بود که تونسته گل عشق رو بکاره

میدونی با تو٬....

میدونی بی تو٬....

میدونی در تو٬....

«رضا ضادقی»

    ((تقدیم به همه ی کسانی که عاشق رضا

                       صادقی اند)) 

       حمید«قاصدک»

ميدوني بي تو لحظه حرمتي نداره

چاره اي ندارم............

ميدونم برات عجيب اين هم اسرار و خواهش

اين هم خواستن دستات  بدون حتي نوازش

ميدونم كه خيمگاهي واس تو گريه ي درد

مي گذري از من ميري اما باز من بر ميگردم

ميدونم برات عجيب من با اون هم غرورم

پيش همه ي بديها ت چه  جوري باز هم صبورم

ميدونم واست سوال كه چرا پيشت حقيرم

دور ميشي من را  نبيني باز سراغ تو را ميگيرم

ميدوني چرا هميشه من بدهكار تو ميشم

وقتي نيستي هم يك جور با خيالت راضي ميشم

ميدوني واس چي از تو من ميمونم و مي خندم

تا نبيني گريه ها ما هر دو چشمام مي بندم

چارهاي جز اين ندارم اخه خون شدي تو رگم

ميمرم اگه نباشي بي تو من بد جوري تنهام

ميدونم بك روز مي فهمي روزي كه دنيا را گشتي

من چه جوري تو را خواستم تو چه جور از من گذشتي

چارهاي جز اين ندارم اخه خون شدي تو رگم

ميمرم اگه نباشي بي تو من بد جوري تنهام

ميدونم بك روز مي فهمي روزي كه دنيا را گشتي

من چه جوري تو را خواستم تو چه جور

اما كي خوب اين وسط

بد وخوبش به شما

ما كه رسيديم به اخر خط

قربونت برم خدا

چقدر غريبي رو زمين

اره دنيا را ما نخواستيم

دل را با خودت نبين

نمي خوام دربدر پيچ وخم اين جاده شم

واسه اتيش هم يك هيزم اماده شم

يا يك موجود كم خالي پر افاده شم

وايسا دنيا  وايسا  دنيا     من ميخوام پياده شم

ا ين همه چرخيدي يا چرخوندي اخرش چي شد

اون بليط شانسدار بگو قسمت كي شد

همه درويش    همه عارف

جاي عاشق پس كجاست؟

اين همه طلسم و درد

جاي خوش دنيا كجاست؟

نمي خوام دربدر پيچ وخم اين جاده شم

واسه اتيش هم يك هيزم اماده شم

يا يك موجود كم خالي پر افاده شم

وایسا دنيا  وایسا  دنيا    من ميخوام پياده شم

((تقدیم به رسول عزیزم ))

                        قاصدک«حمید»

... سلام و عرض ادب خدمت تمامی دوستان گلم

می دونم که دیر کردم من می خواستم با شما و وبلاگم

 خداحافظی کنم.

 که بعد پشیمان شدم و حال دوباره در خدمت نظرات گرمتون هستم

بال و پر ریخته مرغم به قفس

تا گشایم پر و بال

پر پروازم نیست

تا بگویم که در این تنگ قفس

چه به مرغان چمن می گذرد

                                                رخصت آوازم نیست...

                                                                                                       ¤¤¤

¤¤¤

دشت ها آلوده است

در لجنزار گل لاله نخواهد رویید

در هوای عفن آلود پرستو به چه کارت آید؟

فکر نان باید کرد

و هوایی که در آن

نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است

گل خوبی زیباست

ای دریغا که همهمزرعه دل ها را

علف هرزه کین پوشانده است

هیچ کس فکر نکرد

که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست

و همه مردم شهر

بانگ برداشته اند

که چرا ریسمان نیست

و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست.

                                                         افسوس!!!

        ¤¤¤

روز میلادت مبارک ای تک گل سرخ دشت قلبم. هنگامی که به

پاس میلادت تمام جهان عشق را غرق گل رز سرخ کردم کسی نپرسید چرا؟

چون همه می دانستند چقدر ارزشمندی و هنگامی که جمله میلادت مبارک

 را روی قلب تک تک ستاره های عالم بشریت حک کردم کسی نپرسید

 که چرا این جمله را محبوس می کنی؟ 

 چون همه می دانستند که قلبم اسیرت گشت و تو آزادش  نکردی .

 اما من هنگامی که روزی روید بر رویش نوشتم :

 به عشق تک گلم می نویسم به عشق امید زندگیم می نویسم و حال

 با شیره عشق ٬حروش آرزو٬ جنبش امید٬ شرافت حقیقت٬رنگدانه محبت

و قلم صداقت برایت می نویسم:

 به نرمی پر ٬ به لطافت ماه٬ به صداقت گل٬به شرافت باد٬

به اسانگری طوفان٬ به روشنایی آفتاب٬ به سبکبال بودن باران٬

به شیرینی عشق ٬ به مقاومت کوه٬ به سرافرازی سرو٬ به خروش کبیر

 ٬ به وسعت دشت ٬ به شجاعت رعد ٬ به سختی سنگ ٬ به تلخی نفرت

٬به شیرینی شهد مهتاب  سوگند

 که دوست داشتم و دوست دارو و دوست خواهم داشت

  پس :

                     میلادت مبارک

«میلاد با سعادت امام عصر حضرت مهدی (عج)بر تمامی

 شیعان جهان به ویژه مردم همیشه سبز و همیشه استوار»

 ایران

            مبارک باد .

قاصدک«حمید»

      

 یاس ما اکنون در خاک خفته است

سال یش ما هم در خانه مان گل یاسی داشتیم.

 که مانند پروانه به دورش می چرخیدیم و می بوسیدیمش و

 می بوییدیمش همه عشق و امیدبه زندگی را در نگاه گرم و دستان 

 مهربانش می دیدم و به شوق بردنش می زیستیم. 

   ولی افسوس امسال ما دیگر در روز پدر ٬ پدر بزرگ نداشتیم تا

 به او هدیه بدهیم کاش می شد که باز آید تا به او بگوییم که خانه

 بدون او صفایی ندارد.کاش می شد باز آید تا به او بگوییم  که

 شیرینی ها بعد از او تلخ و امید ها به ناامیدی بدل شده است.

 کاش می شد به عقب برگردم تا  صد ها و هزاران بوسه بر دستان

 مهربان و زحمتکش اش بزنم کاش می شد من هم بمیرم تا باز

 در کنارش باشم ولی افسوس....

           جای خالی بابا بزرگ

می دونید واسه چی دارم براتون نامه مینویسم؟

 واسه این که بگم بابابزرگ من رفت.

بابا بزرگی که همیشه به ماسر می زد٬ همه ما رو دوست داشت 

 و بهترین بابابزرگ بود.

بابابزرگی که همیشه شکلات داشت و مثل همیشه شکلات ها

 هم شیرین بود.

 بابا بزرگی که واقعاً مهربون بود واقعاً ما رو دوست داشت

 از ته دلش آره از ته دلش ...

بابابزرگی که از الان فکر روزی بود که بین ما نبود.

 فکر روزی که قرار بود برامون جشنی بگیرن و فکر هدیه اون روز.

برای همه ما ٬ هدیه خرید تا اگه اون موقع نبود:

 به جاش بدیم و بگیم: از طرف بهترین بابابزرگ دنیا.

 پدر بزرگم روحت شاد

                                                       قاصدک حمید

یک گل ناقابل تقدیم به بهترین دوستانم و تقدیم مخصوص برای دوست عزیزم ٬

مهربانم٬وفادارم و...

 یلدا جووووووووووونم «دختر افغان »                 

         انالله وانا الیه راجعون

                                   «مجلس چهلم»

داغ ما در هجر یوسف کمتر از یعقوب نیست

                               او پسر گم کرده بود و ما پدربزرگ گم کرده ایم

چاره داغ٬ صبر                داشتن صبر٬ دیدن روی شما

چهل روز از فراق پدربزرگ مان

محمد علی نوذری

«بزرگ خاندان نوذری »گذشت.

آنکه هجر پدر بزرگ را دید٬ درد ما را فهمید و انکه دوستی پدربزرگ را

 برگزید با ما به سوگ نشست.

قدوم مبارک شما دوستان عزیز به وبلاگ من تسلی بخش دل تنگ ماست.

                          قاصدک«حمید»

۷تیرهمه جا یک واقعه ای در جریان است. و در رودسر در پهنه ی آب های خوروشان دریای خزر٬تلخ ترین حادثه زندگی ام اتفاق می افتد٬ کسی می رود٬ کسی با کوله باری بسته به سوی او می شتابد کسی نیست که بداند ناگهان چه شد؟هیچ کس درک نمی کند٬ همه خسته اند . انتظار ٬ تلاطم٬ زندگی٬ مرگ٬ پیوند. از هم گسیختگی و غم٬ همه ی این عوامل در این روز شوم دست به دست هم می دهندو ما داغدار عزیزی می شویم از تبار نور ٬ مردی از میان مان می رود که دیگر زمین هرگز او را نخواهد دید و ما نیز دیگر از برکات وجود او بهره نخواهیم  برد.

                             *********************************

همه منتظرند ٬ چشمها به این سو و آن سو نظر می افکنند٬ هیچ کس او را نمی بیند. دیگر صدای ناله هیچ مریضی در بیمارستان رودسر به گوش نمی رسد. همه جا صداست و حتی قدرت درک جمله ای ساده که شاید تا مدتها پیش معنی برایمان نداشت٬ سخت می شود.«آقای نوذزی ٬تسلیت» همه این جمله را از زبان پرستار بخش می شنوند و گویی هر یک در جایی دیگر سیر می کنند. مادر بزرگ عزیزم ٬غرق در رویای روزهایبا او بودن است و خیره به یک سو می نگرد. فرزندان آن عزیز هر یک روزهایی را به یاد می آورند که دستان پر مهر پدر موهایشان را نوازش می کرد و حال درک این جمله سخت می شود«ائ اکنون یک خاطره است» و پس اوراق خط خورده ی تاریخ شیرمردی در روز ۷ تیر تبدیل به یک خاطره می شود. خاطره ای شیرین که در ذهن هر کسی به گونه ای متفاوت نقش می بندد.اما هر یک از این خاطره ها یک وجه اشتراک دارند و آن این است که هرگز آنها بزرگ خاندان نوذری را بی مهر و عطوفت در یاد ندارند. آری همین مهر و عطوفت است که باعث می شود پس از سپری شدن دقایقی تلخ ٬همه درک کنند «او دیگر در میان ما نیست».

فرزندان آن عزیز به سمت پزشک معالج می رود و خواستار دانستن چگونگی مرگ پدر می شود و پزشک معالج با نگاه در چشمان بارانی پسر٬ داستان را شرح می دهدو شکستگی شدید ساق پای چپ٬و پسر به یاد می آورد ٬همان پای که تنها در جهت رضای خداوند متعال گام بر می داشت٬ همان پای که تنها در  راهی می رفت که رضای بندگان خدا را نوید می داد.و خونریزی مغزی به دلیل برخورد با جدول و سنگفرش خیابان ٬و پسر به خاطر می آورد که ذهن پدربه عشق فکر میکرد٬ به فکر اظهار محبت٬به فکر صداقت٬به فکرمردانگی. واین دکتر است که با زبان آوردن این جمله پرده خاطرات پسر را می شکافد«بعد از برخورد با سنگفرش خیابان٬قلب پدر شما در حدود ۵۰ دقیقه می تپید» واین زمانی است که پسر می گرید . قلبی که منتظر است٬ مغزی که دیگر درک نمی کند اما قلب همچنان می تپد تا لحظه٬لحظه زندگی را جاودانه سازد . قلبی می تپد تا شاید بار دیگر نظاره گر عشق فرزندانش باشد. قلبی می تپد تا شاید وقتی پسر٬سر برسینه سترگ پذر می نهد به یاد آوریدکه هنوز جای تک تک آنها در قلب پاک پدر جاوذانه است قلبی می تپد تا به همسر مهربانش بفهماند که هنوز هماندد سالهی جوانی او را می پرستد و شاید می تپد   تا هرگز عروسی نوه ی عزیزش را که تنها ۲ هفته ی به آن باقی مانده است  را از دست ندهد و او می تپد و در عمق مرگ زندگی را فریاد می کشد.آن قلب می تپد تا بگوید شما همواره در قلب من جا دارید ومن همواره در خاطر شما می مانم ٬ و چون کسی فریاد بی صدایش را نمی شوند ٬خاموش می شود. تلاش پایان می یابد و زندگی تسلیم می شود .

پسر با یاد پدر  به سوی دادگاه روان می شود و کسی را می بیند که او از دیدن پدر عزیزش محروم ساخته است .آن مرد یک دست در بدن ندارد و او کسی است که از طرف خدا نوید مرگ آن عزیز را  به همراه آورده است. نمی دانم پسر چه حسی دارد . نفرت٬وحشت٬عشق پدر٬ همه و همه در قلب او جا می گیرد اما باز هم به یاد می آورد که پدر عزیزش هرگز باکسی بد رفتاری نکرده است. به سوی مرد می شتابد و در آنجا سربازی را می بیند که پدر عزیزش را به بیمارستان که تنها حدود ۳۰۰ متر با دادگاه فاصله داشت رسانده است. شنیدن داستانی از دست دادن عزیزش از زبان سرباز جوان شور زندگی را از او می زداید. سرباز داستانش را آغاز می کند داستانش که در قلب حقیقت نقش بسته است.

سرباز:صبح بود پدر شما در حال رد شدن از خیابان یک طرفه ی جلوی دادگاه بود این مرد در خلاف جهت٬ حرکت می کرد که با پدر شما تصادف می کند و متا‌‌‌‌‌سفانه کارت بیمه و گواهینامه نیز نداشته است .وحسرت است که به صورت آهی از زبان پسر بیرون می آید.سرباز ادامه می دهد پدر شما در اثر برخورد با موتور سیکلت این مرد نقش بر زمین می شود. مردم از گوشه و کنار به سمت پدر شما می آیند و دور او حلقه ای تشکیل می شود از انسانهای بی قلب  و بی وجدان ٬ رابطهای بی جانی که تنها نام انسان بر آنها نهاده شده است. به پدر شما می نگرند اما هیچ کدام او را به بیمارستان برده و متوجه مرگ آن عزیز می شوم و از آنجا با شما تماس می گیرم.

سرباز سر بلند می کند به چشمان پسر می نگرد.بغضی بی صدا در آن جریان دارد. پسر بر می گردد و تنها یک نگاه نثار آن رارنده می کند و به این آن مرد است که سر را پایین می اندازد. آری در آن نگاه همه چیز آشکارمی شود مرد سخن های بی صدا پسر را از عمق چشمان نصنا کش می خواند.اضارات پزشکی قانونی نشان از آن دارد که مرد راننه ۶۰تا۸۰کیلو متر در ساعت سرعت داشته است و همه به این می اندیشند که شاید اگر مرد آرام تر می راند هم اکنون پدر در میان انها بود.

                               *********************************

انجا خانه ی بزرگ خاندان نوذری است . در عرض۳۰دقیقه همه خود را به آنجارسانده اند . هر کس چیزی می گوید و دلیلی می پرسد و شاید عده ای تنها می گریند و صاحب خانه را صدا می رنند و این من هستم که می دانم پدر بزرگ عزیزم اکنون در نزد فرشتگان به سر می برد. شش خانواده داغدار هر یک فکری می کنند. دختران می گریند و ا ز خوبی های بی پا یان پدر می گویند پسران به گرد گرد خانه می نگرند و هر یک  از پشت چشمانی که با طهارت اشک ٬غسل داده شده است پدر را به یاد می آورند. ونوه ها  هر یک به این سو و آن سو می شتابند. عده ای بی صدا می گریند و شاید عدهای حسرت می خورند و شاید هم عده ای تاب و توان تحمل این فراق را ندارند به سوی می شتابند. در هفتمین روز فراق این عزیز پسر عموی بزرگوارش نیز به سوی او می شتابد تا با هم مسیر عرش را طی کنند. و این سوال در ذهن بسیاری از عزیزانی که در خانه آقای نوذری هستند نقش می بندد . این کجا و دادگاه رودسر کجا؟ همان قلب که حود ۵۰ دقیقه فریاد می کشید ٬ به رحم آمده بود مثل همیشه٬ دلیلی برای این کار وجود نداشت اما هرگز معجزه ی محبت را یاد نبرید. گویا برادر خانم باغبان آقای نوذری به دلیل مشکلات در دادگاه رودسر گرفتار شده بود و آقای نوذری همراه با دو تن از بستگان باغبانش به رودسر می رود.

خدایا چه کردی ؟ نمی دانم و نمی توانم مصلحت تو را درک کنم اما به حرمت آن قلب پاک زود او را از میان ما بردی.و باز هم علامت سوالی دیگر . وقتی آقای نوذری دچار سانحه شد ٬آن دو نفر که از بستگان باغبان بودند چرا کاری نکردند؟ وکسی نیست که به این سوال پاسخ دهد. آری آنا مردانگی را٬ مهر و محبت را٬ زندگی را ٬ عشق را و حتی لطف را از یاد بردند. او را در میان غریبه های سنگی رها کردند.  خدا یا در میان این همه انسان نما ٬ چرا انسانهای واقعی را از ما می گیری٬ همه ی ما نیاز مند مردمان شریفی چون آقای نوذری هستیم. پس چرا مارا از چنین لطفی محروم می سازی؟

                                ********************************

و اکنون که از ان زمان چند روزی می گذرد . خانه پدر بزرگم بی صداست. وقتی می رویم دیگر صدا مردانه ی پدر بزرگ جواب سلامم را نمی دهد دیگر مرا به داخل دعوت نمی کند. دیگر او نیست که با سخن های گرانقدرش ما را شاد  و آگاه کند و چه زود او پر کشید .آری خداوند او را د رشهریور ۱۳۱۴ به زمین هدیه داد و در سن ۷۱ سالگی در تیر ۱۳۸۵ او را از ما پس گرفت و حال تنها این شعر است که بر لبانم جاری می شود.

پدر بزرگم اگر برای دنیا یک نفری            برای ما یک دنیایی

                                               «روحت شاد»

قاصدک«حمید»

توسط عمو کوچکم در وصف پدر بزرگم

خوانده شد.

ای نازنین٬ای بهترین٬ای شهریار ملک من٬ سلتان بی تاج و نگین٬

درویش بی نامو نشان٬ ای مهرباناهل بیت٬ای با صفا٬ای با وفا٬

رند خراباتی من٬ای رونقبستان من٬ای حافظ اموال من٬ای پشت من

اشاره انگشت من٬ای حال من٬ایفال من٬ای خفته بیدار من٬

با کودکم کودک بودی٬با خاطرم همدم بودی٬با تلخی ام شکر بودی٬

با شکرم شربت بودی٬مستی من مستی تو٬خنده من خنده تو٬

حاتم طاهی ام تویی٬ مست و خراباتی تویی٬هشیار و دیوانه تویی٬

من م تویی٬ما هم تویی٬کثرت تویی٬وحدت تویی٬ ای نقطه پرگار من 

اندیشه والای من ٬ ای باغبان پیر من٬ زخم ملامت بر دلت ٬ جور زمانه

بر سرت ٬ ‌ذکر حسینم بر لبت ٬ ذکر حسینم بر لبت ٬ تنها بدم ای آشنا

تنها ترم کردی مرا ٬ بی کس بودم با همه کس بی کس ترم کردی مرا

حیران بودم حیران ترم کردی چرا ٬جاهل بدم آگه ترم کردی به جهل ٬

فرزانه هوشیار من٬ زین پس من و دیوانگی ٬ زین پس جنون بی کسی

زین پس من و پژمردگی ٬ زین پس خزان زندگی٬ ماتم به گرد چهره ام

آتش به جان خسته ام٬ افغان نشسته بر دلم ٬ عریان شده راز دلم

عریان شده راز دلم ٬ عریان شده راز دلم .

ای میر من ٬ ایشیر من ٬ ای شیر من ٬ برخیز یا علی بگو ٬ باخنده ات

 حالی بگو٬ سرمست و حیرانم نما ٬ از عشق کامم برآ٬ با رفتنت دیوانه ام

 کردی مرا آری نمی آیی دگر ٬ نیک دانم این سخن ٬ ای کشته راه وفا ٬

افتاده در کرب و بلا تنها و خون آلود من ٬ آری نمی آیی دگر ٬ آری نمی آیی

 دگر٬ بعد از تو من هو هو زنم ٬ چون مرغ شب کو کو زنم ٬ آهی کشم

 برخرمنم آتش زنم ٬ اما پدر اما عمو اما رفیق ای محرم تنهائیم

٬ جان علی ٬ جان حسین ٬ گاهی بیا ٬ برزخم من مرهم بزن ٬ به باغ خود

سری بزن ٬ با من بگو من چه کنم ؟ من چه کنم ؟ من چه کنم ؟

تنها بدم ای آشنا تنها ترم کردی چرا ؟

 بی کس بدم با همه کس بی کس ترم کردی چرا ؟ 

الوداع ٬ الوداع ٬ الوداع ٬ الوداع و....         

                              حمید«قاصدک»

ایام هجر را گذراندیم و زنده ام

ما را به سخت جانی خود این گمان نبود

با گریه ای به وسعت دریا

و با سینه ای به پهنه صحرا

نام تو را فریاد میداریم

همه٬غمم را فهمیدند صدایم را شنیدند

آی پدر بزرگم....!؟

همه آمدند الاّ تو و فریاد آی پدرم....!؟

                       دوستان و یاران !

هفتمین روز و فراق بزرگ خاندان نوذری

محمد علی نوذری

                فرا رسید.

                           قاصدک«حمید

ما که در دوره ی خود غیر جفا هیچ ندیدیم

                                       بعد ما هر که وفا دید زما یا کند

به او گفتم :

        مرا دوست داری؟

                          گفت:بله

                                     گفتم:مثلآ چقدر

گفت به اندازه ی ستاره های آسمان

به آسمان نگاه کردم دیدم آسمان ابریست.

ای صبا از من به اسماعل قربانی بگو

               زنده برگشتن زکوی دوست شرط عشق نیست

                                       قاصدک»حمید

این هم عکس قشنگ منه...

                  با آنکه همچون مرغ شب ناله ها سرداده ام من

در سر ندارم هوسی

               عشقی ندارم به کسی

                                  آزاده ام من.....

                                                      قاصدک:حمید

خوب رویان جهان رحم ندارنددلشان

                         باید از جان گذرد هر که شود عاشق شان

روز اول که سرشتند ز گل پیکرشان

                        نرگس اندر گلشان بود، همان شد دلشان

                                     قاصدک؛حمید

شب بود و شمع بودم غم بود و من

                      شب رفت و شمع سوختو من بودم و غم

زندگیبا مه وسعت خویش

                                محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

                                 زندگی خوردن و خوابیدن نیست

زندگی کوشش و راهی شدن است

                           زندگی جوشش و جاری شدن است

                                        قاصدک؛حمید 

                 زندگی شاید همین باشد:

یک فریب ساده وکوچک

               آن هم از دست عزیزی که

                           تو دنیا را جز برای او و جز با او

                                 نمی خواهی .

                 "من گمان دارم زندگی باید همن باشد"

                                                                                              قاصدک»حمید

این عکس منه